خصوصیات ساحل انتروپوسSahel anthropus Tchadensis

قبل از شروع این مطلب باید گفت که هر کدام از فسیل های یافته شده دارای یک شماره هستند که در مکاتب دیرین انسان شناسی با این شماره شناخته می شود.شماره این فسیل TM 266_01_060_1می باشد.

دلایل بسیاری گواه مفهوم بی نظیر فسیل چاد می باشد چرا که این فسیل دارای مشخصات مشترکی از هومونید پیشرفته و شامپانزه است؛ به طور مثال در ایپ های بزرگ تاج قوسی شکل استخوانی در روی جمجمه موجود است که ماهیچه های قوی که مخصوص جویدن است را نگه می دارد. این در حالی است که این خصوصیات با ویژگی پیشرفته دندانی ادغام شده است.بطور مثال دندان نیش این گونه کوچک است. همین طور صورت صاف Tomai با طاق ابروی برجسته. این در حالتی است که ظاهر پوزه مانند صورت را حتی در استرالوپیتکوس های پیشرفته همانند لوسی (در مطالب آینده در مورد آن مفصل مطلب آورده می شود) می بینیم. در صورتی که با توجه به قدمت این فسیل انتظار می رود که حالت بیرون زدگی را بیشتر از دیگر گونه ها نشان دهد.

در رابطه با اینکه ساحل انتروپوس قادر بود روی دو پا راه برود یا خیر؟ برنت معتقد است که هیچ مرجع غیر مدللی وجود ندارد که این گونه به صورت معمولی روی دو پا راه می رفته است. برخی دانشمندان موقعیت foramen magnum را خاطر نشان کرده اند. این حفره در جمجمه انسان مکدرن در زیر جمجمه قرار دارد در صورتیکه در این گونه این حفره در پشت سر قرار می گیرد.اما با این حال متذکر شدند که روی دو پا راه می رفته است البته باید گفت که این ادعا به علت شباهتی است که این گونه از نظرآناتومی  به انسان مدرن دارد البته نبود ستون فقرات موجب تقویت این ادعا شده است. (البته من یک ایمیل دکتر برنت زده و دلیل این ادعا را ازش پرسیدم ولی هنوز به من جواب نداده است. اگر این کار را کرد خبرتون می کنم.)

باید خاطرنشان کرد به نظر می رسد که هومونیدها حرکت دو پا را زودتر از اینکه حجم مغزشان  افزایش پیدا کند شروع کردند. حجم جمجمه Tomai چیزی شبیه به شامپانزه در حدود ( ۳۲۰ـ۳۸۰ سی سی) بوده است در مقابل حجم مغز انسان که حدود ۱۳۵۰سی سی است.

آنچه درباره این یافته جالب به نظر می رسد زمان زندگی آن و نظریه تکامل هومونیدها است.

 

 

مایکل برنت و تومای

/ 0 نظر / 41 بازدید