primates

بلاگ حاضر‌‍ اولين و تنهاترين منبع اينترنتي به زبان فارسي درباره ي ديرين انسان شناسي؛منشأ انسان مدرن؛ استخوان باستان شناسي و به طور كلي انسان شناسي زيستي است.

استرالوپیتکوس گارهی"Australopithecus Garhi"
ساعت ٦:٤٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱٢/٢٧  کلمات کلیدی:

آثار فسیلی این گونه نشان داده است که استرالوپیتکوس گارهی ( Garhi) متعلق به 5/2 میلیون سال پیش بوده که با آنکه یکسری شباهت هایی را با دیگر استرالوپیتکوس ها نشان می دهد اما ویژگی هایی را نیز خاطر نشان کرده است که منجر شده که این گونه را به عنوان یک زیرگونه مجزای استرالوپیتکوس جای داده شده است.

 

مهمترین آثار فسیلی کشف شدۀ استرالوپتکوس گارهی

گونۀ برجستۀ این گونه (BOU-VP_12,130) که شامل یک جمجمۀ نیمه است که در سال 1997 م در “Bouri’ در اتیوپی کشف شده است. دومین کشف آن جمجمه ای با فک پایین و یک اسکلت نیمۀ بدن است که همان حوالی کشف شده است. به هر حال با آنکه آثار این فسیل در سال 1997 کشف شد اما این گونه در سال 1999م به عنوان استرالوپیتکوس گارهی (Australopithecus Garhi) نام گذاری شده است.

چرا این نام "”Garhi برای این گونه انتخاب شد؟

واژۀ "Garhi" به زبان آفار به معنای شگفت انگیز است. انتخاب واژۀ "گارهی" به آثار فسیلی کشف شده به این علت بوده است که این فسیل ویژگی هایی را نشان داده است که دانشمندان را به نوعی شگفت انگیز کرده است. مانند دندان های عظیم عقبی

 

حوزۀ توزیع فسیل گارهی

Middle Wash, Bouri

 

شباهت با دیگر زیرگونه ها

ابتدا باید ببنیم که  فسیل گارهی در کدام قسمت درخت تکاملی انسان جای می گیرد. از لحاظ ویژگی های آناتومی شباهت گارهی  با گونۀ استرالوپیتکوس آفارنسیس به حدی بوده است که این نظریه را مطرح کرده است که این گونه از استرالوپیتکوس آفارنسیس اشتقاق یافته است، نظریاتی هم مبنی بر این که این گونه جزء اجداد مستقیم انسان مدرن(Homo Sapiense)بوده یا یک رابط بین استرالوپیتکوس و هومو باشد و حتی می تواند یک شاخۀ کناری از درخت تکاملی انسان نیز باشد وجود دارد.

 

ویژگی های آناتومی

ظرفیت مغز: در حدود 450 سی سی چیزی شبیه به دیگر استرالوپیتکوس های دیگر

اندزه ی جمجمه و شکل آن: کمی بزرگتر از استرالوپیتکوس افارنسیس

دندان ها: دندان نیش بسیار بزرگ، این بزرگی را دندان آسیاب و پیش آسیاب این گونه قابل مشاهده است. مینای دندان ها بسیار ضخیم، گوشه های دندان ها راست گوشه و "U" شکل است. فاصلۀ میان دندان نیش و دندان های ثنایا در فک بالا مشاهده می شود که این یک سیمای ابتدایی را به نمایش می گذارد.

جمجمه: رخ صورت در قسمت تحتانی یک نوعی بیرون زدگی را نشان می دهد و مانند خیلی از دیگر استرالوپیتکوس ها یک برآمدگی روی فرق سرش را نشان می دهد (به مطالب بعدی در مورد گونۀ پارانتروپوس”Paranthropus” توجه شود.)

دست و پا: فسیل استخوان های دست و پای این گونه شباهت هایی را با گونه های استرالوپیتکوس آفارنسیس و هومو ارگاستر ( Homo Ergaster) نشان می دهد. درازای استخوان دست بیشتر هومو مانند است و قابل مقایسه یا استرلوپیتکوس آفارنسیس است.

به نظر می رسد در زمان زندگی گارهی پوشش گیاهی جنگلی جای خود را به علفزار و ساوانا داده  است. رژیم غذایی این گونه ابتدا گیاه بوده و در وهلۀ بعد گویا از گوشت و مغز استخوان هم استفاده می کردند. در کنار بقایای فسیلی "گارهی"  بقایای استخوان های بزکوهی با برش هایی”Cut Marks” روی این استخوان ها بدست آمده است که نشان می داد این استخوان ها توسط ابزار های سنگی تمیز شده اند، این مطلب زمانی مهم جلوه می کند که اولین گونه ای که توانست ابزار سنگی تولید کند هومو بوده است  و ما در کنار فسیل گارهی استخوان های تمیز شدۀ بزکوهی با استفاده از ابزار سنگی را می بینیم اگر چه در این سایت هیچ گونه ابزار سنگی تا به حال مشاهده نشده است. اما در سایت نزدیک و معاصر به نام"Gona" بدست آمده است که قدیمیترین ابزار سنگی است، که شاید به وسیله گونۀ دیگر ساخته شده است.

 

 استرالوپیتکوس